Kemaliye’de Doğa Sporları Şenliği


Erzincan / Kemaliye

 

Kemaliye eski adıyla Eğin;
Erzincan, Elazığ, Malatya, Tunceli ve Sivas illeri arasında Erzincan’a bağlı
bir ilçedir. Fırat nehrinin Karasu kolu üzerinde, nehrin Keban baraj gölüne
dönüştüğü, sarp kayalık yamaçlarla çevrili yemyeşil vadilerle çevrili bir
coğrafyada yer almaktadır. Şehir merkezi denizden 1000m. yükseklikte
kurulmuştur. Etrafı Munzur ve Sarıçiçek dağları ile çevrelenmiştir. Eskiden
Eğin olarak adlandırılan yöre, 1922 yılında Kurtuluş Savaşı’nda ilçe halkının
Kuvay-i Milliye güçlerine maddi ve manevi katkılarından dolayı, Mustafa Kemal
Atatürk tarafından ziyaret edilerek kendi adına izafeten Kemaliye olarak
değiştirilmiş.




 

Bizde bu sene 5.si düzenlenecek
olan Kemaliye Doğa Sporları ve Kültür Şenliği’ne katılmak üzere 18 Haziran 2008
günü yola çıktık. İstanbul’dan uçakla ayrılırken ekibimiz, Doğan Palut (Dağcı,
milli sporcu), Tunç Fındık (Dağcı, yüksek irtifa adamı), Ferudun Çelikmen
(Proje sorumlusu), Murat Şen ( Türkiye Spor Tırmanış Federasyonu (eski)
Başkanı), birkaç müzisyen ve heykeltıraş sanatçılarından oluşuyordu. Yaklaşık 2
saatlik bir uçuşla Malatya Havaalanına ulaştık. Buradan minibüs vasıtası ile 3
saatlik yol, sonunda Kemaliye’ye ulaştırdı bizleri. Virajlı Eğin yollarında
ilerlerken, merhum Vali Recep Yazıcıoğlu’nun bölgeye olan katkıları
anlatılmakla bitmedi. Şenliklerin düzenlenmesi ise valinin sporcu karakterine
ithaf edilmiş. Kendisi gerçekten çok büyük bir kayıp…      

  

Kent merkezinin birkaç km
yukarısında konakladığımız pansiyonda güne başladık. Tertemiz bir havası vardı.
El yapımı dut pekmezi, böğürtlen reçeli ve diğer leziz tatlar kahvaltımızı
taçlandırdı. Pansiyon sahipleri çok sıcakkanlı kişilerdi. Merkeze indiğimizde
ise yöre insanı aynı sıcakkanlılıkla selamlıyorlardı bizi. Sanırım medenileşme
süreci yobazlığı beraberinde getiriyor! Bugünkü görevimiz Koçan Şelalesi
bölgesinde tırmanış rotaları açmak. Kısa bir süre bölge keşfi yapıp güneşin yön
değiştirmesi ile başladık rota açmaya. İlk rotamız bahar aylarında dökülen
Koçan Şelalesi. 70m. yüksekliğinde 1.ip boyu VII- ve 2.ip boyu VII- olan
genellikle slap yüzeylerden oluşan rotayı boltladık. Akşam yemeği için
merkezdeki Bozkurt Restoran’a gidip kanımızı doyurduk.



Sabahın erken saatinde kalkarak,
şenlik kapsamında televizyon çekimleri ve gösteri amaçlı tırmanışlar yapmak
üzere Seyitali Sektör’e ulaştık. Gerçekten oldukça kalabalık tırmanış ve
seyirci kitlesi vardı. Gerek kolay gerek zor pek çok rotayı ne yazık ki güneşin
altında tırmanarak zaman geçirdik. Ulaştırma Bakanı’nın da gelmesiyle ortalık
bürokratlardan geçilmedi!!! Öğlenden sonra nehir gezisi yapmak üzere aşağıya
indik. Ekibimize Türk Dağcılığı’nın önemli kişileri olan Adana bölgesinden
Süleyman Vardal ve Antalya bölgesinden Öztürk Kayıkçı’da katıldı. Gezi
süresince Ferudun Bey bizlere bölge hakkında bilgiler verdi. Eski İpek Yolu’nun
buradan geçtiği, dünyada ilk köprü ücretinin buradan alındığı, şimdinin 2500lük
nüfusun 1800lü yıllarda 50bini geçtiği vb. İstanbul – Ankara yolunu 220km
kısaltan taşyolu 135 yıl öncesinden planlanmış ve oldukça ilkel aletlerle
yapımına başlanmış. Sonrasında yapımı, artık şaşırmadığımız yılan hikayesine
dönmüş. Yine Recep Yazıcıoğlu döneminde çalışmalara başlanmış ve bitirilmiş. Şu
anki hali 8.5km olan yarışı taş bir tünel yarısı yarma yol ortaya çıkmış. Aynı
şekilde baraj gölü sebebiyle sular altında kalan tarihi asma köprü yerine,
konusu filmlere bile aktarılan Vali’nin adını taşıyan köprü inşa edilmiş. Tur
bitimi Koçan bölgesine tekrar giderek 2rota daha açtık. Rehab VII- 25m. ve
Rehab Master XI- 25m. Rota hatlarını bir güzel temizledikten sonra akşam yine
yorgun bedenleri toparlamak adına restorana indik.


 


 


Tanrım kahvaltılar mükemmele
yakın. İnsan yemeğe doyamıyor. Bıraksalar akşama kadar semireceğiz. Bugün
yarışma günü. Daha önceden hiç kimsenin tırmanmadığı 7adet, V dereceden VIII+
dereceye kadar spor rotalarda, 20tırmanıcıyla çarpışacağız. Tunç yarışmaları
sevmediğinden girmedi. Doğan makine gibi ilk denemelerde hepsini çıktı. Ben ve
Sakarya’dan Ahmet, süre yetmediğinden 6rotayı ilk denemede bitirdik. Başka bir
bonus rotasına daha girdik. Ahmet ilk denemede bitirerek 2.oldu. Bende akşam
düzenlenen törende 3.lük kupasını havaya kaldırdım. Derecemi önceki günlerin
verdiği yorgunluğa ve rotalara arka arkaya girmenin verdiği dinlenememişliğe
bağlıyorum (hehe hiçte kabullenemem).






Rest day is best day. Bugünü
şehri gezmeye ayırdık. Asırlık evlerin arasından süzülerek tırmanış kitapçığı
hazırlamak için bölgeye gittik. Her birini fotoğraflayıp bilgilerini not ettik.
Yol üzerinde Lökhane’ye uğradık. Lök; sadece duttan hazırlanan, beş ateş ise;
dut, fındık, fıstık, ceviz ve şekerden hazırlanan, şekil itibari ile fıstıklı
burma tatlısına benzeyen eşsiz bir tat. Ne yalan söyleyeyim, bizimde tırmanıcı
olarak gücümüze güç kattı… Buradaki evlerin kapılarında iki tokmak vardır.
Üstteki kalın ses çıkaran erkek tarafından çalınırken alttaki ince sesli olan
bayanlar tarafından kullanılır. Böylece ev sahibi kimin geldiğini anlarmış. Şenlikler
kapsamında tırmanışın yanı sıra seekayak, koşu, bisiklet, cirit, paramotor,
çeşitli ülkelerin halkoyunu ekibi gösterileri ve yarışmaları düzenlendi. Akşam
Tunç Fındık’ın Himalayalar ve Everest konulu dia gösterisi yapıldı.





Günler, çay bahçesine getirilen
dev perde ve projeksiyon sistemi ile, Avrupa Kupası futbol maçlarının seyrinden
sonra sona eriyordu… 26 Hazirana kadar diğer günlerimizi tırmanarak rota açarak
geçirdik. Toplam 30 adet rota tamamlanarak Türkiye’nin bir başka tırmanış
bahçesi daha oldu. Şenlikler bitmişti ve artık eski sakin Kemaliye ile
tanıştık. Burası gerek tarihi dokusu ile gerek mütevazi ve sıcakkanlı insanı
ile gerek doğası ile, insan ruhuna hayat üflemeye devam ediyor. Tekrar görüşmek
üzere Eğin.

9 yorum

  • mugeyidogan dedi ki:

    çok güzel bir deneyim olmuş, ayrıca üçüncülüğünü tebrik ederim…

  • september dedi ki:

    yukarıdan herşey daha güzel görünüyor

  • Zeynep dedi ki:

    göktuğ naber nasılsın uzun zamandır gözükmüyordun söyle bakalım ne zaman başlıyoruz yine doğa yürüyüşlerine :)) kazandığın 3 kupası için de tebrikler

  • goktug dedi ki:

    tebrikler için teşekkürler… zeynep sinop’ta baraj inşaatında yamaç temizliği yapıyordum ve arkadaşımdan kaynaklı bir iş kazası oldu. sağ el işaret parmağım kırıldı. 1aydır ateldeydi fakat şimdi şartlı tahliye edildi,)) fizik tedaviye başlayacağım. umarım birkaç aya kadar eskisi gibi tırmanmaya devam edeceğim… eylül için yapalım bir organizasyon hemen,))

  • Zeynep dedi ki:

    öncelikle göktuğ çok geçmiş olsun umarım en kısa zamanda elin iyileşir de güzel organizasyon yaparız hatta yaz bitmeden bir kamp olayı da olabilir :))

  • rome_o dedi ki:

    way göktuğ geri donmüş 🙂 e hadi trekking yapalım . havalarda serinledi ..trekkingçı binrotalılarda hazır

  • goktug dedi ki:

    hehehe olur beni kimse tutamaz herzaman hertürlü heryerdeyim,))

  • everest dedi ki:

    Bu yazıyı nasıl bu kadar geç görebilirim? İnanamıyorum kendime…Yazı da güzel mekan da etkinlikler de…Bayılırım zaten Kemaliye’ye..Bu yılki şenliklere gidemedik ne yazık ki… Tebrikler…Ablama özellikle tercih ettirdim tayini Kemaliye’ye çıksın diye…Umarım olur…

  • goktug dedi ki:

    Teşekkürederim… Bu sene bitakım işlerde çalıştığımdan bende gidemedim. Bir sonraki şenliklerde orada olmayı çok istiyorum. Aynı samimiyetle karşılanacağıma eminim,)) Bu sefer trenle gitmek istiyorum. Gerçekten çok güzel bir yer.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

*

*