İpek Yolu 2 / Taşkent

Ertesi gün ilk işimiz tren bileti almak için gara gitmek oldu. Otele çok uzak değil ama yine de yürüyüş mesafesinde değil. Buraya gelmeden önce aman biletleri önceden alın sonra binemezsiniz denilmişti ama hiç de öyle olmadı. Zaten internetten almak pek akıllıca değil. Alanlar problem yaşıyormuş. Sokak ilanlarının fotoğrafını çekmek eğlenceli oluyor. Türkçe çözmeye çalışıyoruz. Bu reklamlara kanıp ağrılar için bir losyon aldım ama bir yararını görmedim. Taşkent Orta Asya’nın en büyük kenti. 1966’da büyük bir deprem yaşamış. Daha sonra yeniden inşa edilmiş. 1991’de Özbekistan Sovyetler ‘den ayrılarak bağımsızlığına kavuşmuş. Cumhuriyet ile idare ediliyor. Cumhurbaşkanı. Şavkat Mirziyoyev . 

Mirabadskiy (Gospitalny) Market, alışveriş merkezi güzel bir bina. Özbekistan’da pazar yerlerine, çarşılara büyük ve görkemli bir kapıdan giriliyor. İçerde düzenli alışveriş yerleri var. Betondan stantlar yapılmış. Yiyecekler bunların üzerinde.  

Ağaç ve çiçeklerin bolca olduğu caddeye paralel yürüyüş yollarından keyifle ilerliyoruz. Yolların kenarlarında yağmur sularının akması için çukurlar var. Ama o kadar derin ki her an düşme tehlikeniz var. Her sabah düzenli olarak çiçekler sulanıyor. Sular yükseklere fışkırıyor. Epeyce dikkat etmeniz gerekiyor yoksa sırılsıklam oluyorsunuz. Gerçi hava öylesine sıcak ki bu çok iyi geliyor. Burada tüm özel arabalar taksi olarak çalışıyor. Hemen yanaşıyorlar. Siz fiyatı sorup biniyorsunuz. Ülkede araba markası Chevrolet. Özbekistan’da üretiliyormuş. 

Türk firmaları Taşkent’e oldukça fazla boy gösteriyor. Onların ilanları her yerde. Bükreş’te olduğu gibi. Eskiden burada çalışmak zormuş ama son iki yılda daha kolaylaşmış. Tren istasyonuna gidip Kokand için bilet alacağız. O’ZBEKISTON TEMİR YO’LLARI KASSALARI’na gidip ertesi sabah için Kokand ‘a bilet satın aldık. VİP kompartımanından. Özbekçede Vokzal tren garı demek .Şimdi sıra Chorsu Bazaar-Taşkent tarihi kadar eski Pazarına gitmekte. 2 bin yıldan beri hizmet veriyor. Metro ile seyahat ederek buraya ulaştık. Metro ayrı bir alem. Duraklar muhteşem. Sanki sanat galerisi. Ünlü sanatçılar buranın yapımında çalışmışlar. Ruslar tarafından yapılmış. Orta Asya’nın ilk o zamanın Sovyetler Birliğinin yedinci büyük metrosu. 

Çarşı gerçekten ilginç bir yer. Belli bir düzen içinde yiyecek satışları yapılıyor. Bana en orijinali kurutulmuş peynirler geldi. Özbekler her şeyin kurumuşunu seviyorlar. Yemekler pişiyor. Müzik çalıyor. Özbek pilavı yiyoruz. Herkes Türkçe konuşuyor. Biraz şive farklı ama ben gayet iyi çözdüm. Her yerde Özbek dedeleri bibloları satılıyor. Ekmek yapan dede. Hanımıyla konuşan dede. Aslında buraya bolca vakit ayırmalı. Görülecek çok şey var. 

 

Yemekten sonra ya da önce Piyale adı verilen özbek desenli kaselerde çay içiyorlar. Kesme şekerleri çok büyük. Çayı içerken biraz biraz şekerden ısırıyorlar. Ayrıca çay çaydanlıkta geliyor. Üç defa çayı piyaleye döküp yeniden çaydanlığa koyuyorlar. Bir de Şaşlık dedikleri bizim Adana Kebaba benzer bir yemekleri var. Bu çok revaçta. Hangi restorana giderseniz menüde var. Her yemekte mutlaka nan geliyor. Çok ekmek yiyorlar. Oldukça toplular. 

Çarşıdan çıktıktan sonra 16.yüzyıldan kalma Kukeldaş Medresesi’ni görmek üzere yürüyoruz. Aslında tam da çarşıdan çıkmıyoruz. İçinden ilerliyoruz. Öyle sizi ısrarla çağıran satıcılar yok. Pazarlık yapılabiliyor ama aşağı yukarı her yerde fiyat aynı. Siz turistsiniz diye fazla ücret talep etmiyorlar. Medresenin heybetli kapısı gözüküyor. Mavi beyaz ve kahverengi işlemeler kapıyı süslüyor. Öğrenciler kendi istekleri ile burada din eğitimi alıyorlarmış. Aslında Özbeklerin eğitimlerinde zorunlu din dersi eğitimi yokmuş. 

Medresenin yeşillikler içinde bir avlusu var. İki katlı. Burada hat sanatı da öğretiliyor. Hocaları Ahmet Bay bizi çok güzel ağırladı. Özbekler hemen size karpuz kavun kesiyorlar. İlk ikramları böyle. Ama tatlar muhteşem. 

Sohbet ediyoruz. Hatta hat sanatını kullanarak bizlerin adlarını yazıyor. Ailesini yaptığı eserleri anlatıyor. Çocukluğundan beri buradaymış. Bizi bırakmak istemiyor. İlle bizi dolaştırıp Taşkent’i tanıtmak için çaba harcıyor. Türk Elçiliğine uğruyoruz.Hocanın her yerde tanıdıkları var. Birlikte Emir Timur Meydanında bulunan Amir Timur Müzesine gidiyoruz. 

Artık Ahmet Bey’den ayrılıp kendimiz geziyoruz. Müze gerçekten mükemmel. Yuvarlak bir bina. Bahçede güzel bir havuz var. Müzede Timur zamanını anlatan eserler yer alıyor. Özbekistan için Timur çok değerli bir komutan. Ulusal kahraman diyebiliriz.1996’da Timur’un 660.Doğum günü adına yapıtırılmış.VII.yüzyıldan kalma el yazması Kuran müzede bulunan en değerli eserlerden biri.İkinci katta tablolar ayrı bir güzellik taşıyor. Ayrıca Taj Mahal ve Buhara’da bulunan eserlerin maketleri bulunuyor. Bir koyun postuna yapılmış minyatür en hoşuma giden eserlerden. Müze gerçekten büyük. Ulu bir havası var.

  

Meydanda bulunun Timur’un at üstünde bronz heykeli yeşillikler içinde yükseliyor. Burada biraz dolaştıktan sonra tekrar metroya biniyoruz. Amacımız Cumhurbaşkanlığı Sarayının bulunduğu Bağımsızlık Meydanına gitmek. Saray havuzlar ile çevrili. Cumhurbaşkanı Sarayda ise polis oradaki köprüden karşı taraftaki meydana geçirmiyor. Havuzdaki fıskiyeler müzik eşliğinde yükselip alçalıyorlar ve çeşitli renklere eşlik ediyorlar. Muhteşem bir gösteri. Dingin bir alan. Yeşillikler içinde suların aktığı…Gelin ve Damat’ın poz verdiği bir Yer. Büyük sütunların üzerinde yükselen zafer takının en üstünde leylek heykelleri refah ve mutluluğu simgeliyor. Pek zarif. Güneş batarken harika manzaralar oluşuyor. Artık geç oldu. Tekrar metro ile otele dönüyoruz.

Akşam yemeğini otele yakın Urban adlı bir restoranda yiyoruz ama pek memnun kalmıyoruz açıkçası. Ertesi sabah  Kokand yolcusuyuz. Özbekistan seyahatinizde unutmamanız gereken şey otelden ayrılırken orada kaldığınızı gösteren bir belge almanız. Zira diğer otel bunu istiyor. Bazı kişiler en son ayrılırken polisin nerelerde kaldığınızı gösteren tüm belgeleri istediğini söyledi ama biz böyle bir şey ile karşılaşmadık. Belki daha önceleri bu uygulama yapılıyordu. Bu arada Taşkent dışında Kredi Kartı kullanılmıyor.Tüm ödemeler peşin para ile yapılıyor.

ETİKETLER

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

*

*