Bulutlara yolculuk

 









Salta, kuzey dogu Arjantin´de yaklasik yarim milyon nufusu olan sevimli bir sehir. Arjantinliler sehri oylesine seviyorlar ki takma adi ¨Guzel Salta¨. Salta 16 yy.da Ispanyollar tarafindan kurulmus. Sehir eski binalarini halen korudugu icin ve dogal guzelliklere yakin oldugu icin Arjantin´de son zamanlarin en populer tatil kentlerinden. Salta´dan yakindaki sarap uretim merkezi Cafayeteýe gidebilir, Cacti´de yilda sadece 1 santim buyuyen 3-4 metrelik kaktuslerin yasina ¨vayy bee¨diyebilir, Salta meydanindaki guzel kafelerden birinde soluklanabilir, teleferikle Saltaýa tepeden bakabilir, Purmamarca kasabasindaki rengarenk tepelerde uzun yuruyusler yapabilirsiniz.







Ya da… Bulutlara yolculuk edebilirsiniz.









Salta, unlu ¨Bulutlara Giden Tren¨in baslangic noktasi. Tren bulutlari arkada birakip 4200 metreye ciktigi icin bu adi hakketmis. 2005 yilinda tren seferleri durdurulmus, demiryolu bakim calismalarinin bu sene baslamasi bekleniyor. Ek bilgi icin:



http://www.welcomeargentina.com/paseos/tren_nubes1/index_i.html . Eee, tren yok diye bulutlarin uzerine yolculuk etmeyecek miyiz? Tabii ki edecegiz.

Yerel firmalardan biri uzeri acilan ozel yapim bir kamyonla foto safari duzenliyor( www.movitrack.com.ar ). Bugun onlarla 1200 metreden 4200 metreye cikip sonra inecegiz, hadi bakalim.

Sabahin altisinda Movitrack’a dolusup Salta’dan tren yolunu izleyerek Sili sinirina dogru yola cikiyoruz. Fotograf cekmek isteyenler aracin ustunu acarak ayaga kalkiyorlar, bu sekilde her yerde fotograf cekme imkanimiz oluyor. Tabi aracin icinin ruzgar tuneli gibi oldugunu soylemeye gerek yok.


Aracimiz daha yukari ciktikca bitki ortusu fakirlesmeye basliyor: agaclar yokolup yerlerini kaktuslere ve kucuk boylu calilara birakiyor.
Bu ayni zamanda eseklerin yerini Vicuña’ya birakmalari anlamina geliyor. Daha asagi yuksekliklerde koyluler gecim icin lama ve esek yetistiriyorlar. Vicuñalar evcillestirelemeyen ve oldukca degerli yune sahip ceylan benzeri guzel hayvanlar. Arada bir yol kenarinda baslrini gosterip kamyonun gurultusunden kaciyorlar. Daha fazla bilgi isteyenler http://www.blueplanetbiomes.org/andes_animal_page.htm . Genc Vicuñalarin yunlerinin kilosu 500 dolara kadar alici bulabiliryor, su gecirmeyen bu yunler ayni zamanda boyanamiyor, leke tutmuyor ve ilk gunku ozelliklerini cok uzun sure koruyor. Bundan dolayi Arjantinliler Vicuña yununden yapilma bir kazak alirken cocuklarina kalsin diye de dusunuyorlar.






Aracimiz 3000 metreye ulastiginda Puno denen yuksek col bolgesine giriyoruz. Bu bolgede su cok az, gunduzleri guneste gercekten sicak ama golgeye girer girmez buz gibi. Genelde yerlilerin yasadigi bu bolgede yasam oldukca basit. Ekmek halen tandirlarda yapiliyor, tuvaletler disarida, su yok, elektrik yok, sadece hayvanlara dayali basit bir yasam var. Puno da cok az sayida agac oldugu icin ve yakacak fazla bir sey olmadigi icin evlerde isitma yok. Yemek yapmak icin bile yakacak malzeme bulmakta zorluk cekiliyor. Bu durumda yandaki aleti kullaniyorlar. Aynali bir uydu antenini andiran bu alet aslinda bir gunes ocagi. Tam ortaya konan yemek tenceresi yansiyan gunes isiklarinin isisiyla 8-10 saatte pisiyor. Aksam yemegini iki dakikada yapayim diyenlerdenseniz yandiniz gitti.


Koyler 8-10 evlik kucuk yerlesimleri gecmiyor, cunku cevrenin kaynaklari ancak bunu kaldiriyor. Evler camur, tezek karisimi bir malzemeden yapiliyor. Bu malzemenin isi yalitimi iyi oldugu icin evde isinin fazla yukselmesini ya da dusmesini engelliyor. Iyi de ediyor cunku evlerde soba ya da baska bir isinma araci yok. Hava sogudu mu battaniye sayisini arttiriyorsunuz.

Bu kucuk koylerin bir kisminda kilise var:kucuk olduklari icin papazlari yok. Bu kiliselere yilda sadece bir gun papaz ugruyor. Evlenmeler iste bu zaman yapiliyor, cocuklar vaftiz ediliyor. Arjantinliler Puno’da olmek icin papazin gelecegi yilda bir gunun beklenmesi gerektigini belirtip cok hasta olanlarin Puno’ya kactigini soyluyorlar. Valla ben onlarin yalancisiyim.

Giderek daha yukariya cikarak bulutlari asagida birakiyoruz. Aracimiz sonunda 4170 metreye ulasiyor. Bu noktada Turkiyede bulunan 435 dagin biri disinda 434 unden daha yuksege cikmis oluyoruz. Merak edenler icin buyuk bir parantez acip Turkiyenin en buyuk daglarinin yuksekliklerini yazalim: 1) Büyük Ağrı Dağı (Ağrı) 5165 m. , 2. Cilo Dağı (Reşko Tepesi) (Hakkari) 4135 m. , 3. Süphan Dağı (Bitlis) 4058 m. , 4. Kaçkar Dağı (Rize) 3971 m. , 5. Erciyes Dağı (Kayseri) 3917 m.




Bulutlara degdikten sonra Salta’ya donus basliyor. Cok virajli olan yolda onlarca kaza enkazinin yanindan gecerek anayola cikiyoruz. Simdi biraz dinlenmek gerekli, Salta da yeteri kadar dolastik, bulutlara bile ulastik. Bulutlarda durucak miyiz? Ya yildizlar? Yarin yola cikiyoruz, yildizlara dokunmamiz lazim da.

7 yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

*

*